ეს ის შემთხვევა კლავაიტურაზე შეხებაც, რომ საშინლად
ხმაურობს, სამყაროს ხმა მოემატა, ყველაფერი საშინალად ყვირის. ყველაზე მეტად კი სისხლის
წითელი უჯრედები, ქაოსში მოცურავეებს ხმაური მიაქვთ სხეული თვითეულ წერტილში. სხეული
იკუმშეება, პატარავდება და ხელები კანკლებს.
კლავიატურა ხმაურობს, აუტანლად. გული
კი, ისე ძალიან იკუმშება და მერე ისე ფართოვდება, თითქოს გული კი არა სამყაროა, გალაქტიკებია
მათი დაბადების მომენტში. ხელები კანკლებს, და სამყარო ხმაურობს.
რაღაც უნდა შეიცვალოს, ვიღაცამ დააბრუნოს ჰარმონია,
რომლიც არასოდეს არსებულა. გზა რომლითაც იარე არ იყო სწორი, მაგრამ არც მცადრი ყოფილა.
მეტი არჩევანი არ გაქვს, უნდა დაიჯერო, რომ ამისთვის დაიბადე, რომ ყველაფერი კავშირშია,
რომ ლოგიკურია რაც ხდება. რომ უნდა მიიღო სიცოხლე, ისეთი როგორიც არის. მაგრამ კანკალებ,
ისე კარგად იცი, რომ ეს ცოდნა არცოდნაში გადაგის. შიგნიდან გიკივის რაღააცა, ისე ხმამაღლა,
რომ სიტყვებს ვერ არჩევ. იბნევი, ჩერდები ღრმად სუნთქავ, ცდილობ ფიქრი აიძულო გათიშული
ტვინის ხვეულებს, მაგრამ ხსნა არ იქნება. არ არსებობს ჭეშმარტიება, არ არსებობს წესები,
არ არსებოს სწორი გზები, და ბოლოს სად აღმოჩნდები? კითხვისნიშნებიც ყვირილს იწყებენ.
ქაოსში იძირება ყველა შეგრძნება, ისე ბრუვდები თითქოს მთელი 26 წელია წრეზე დადიხარ. თითქოს არც არაფერი ყოფილა,
მაგრამ სამყარო სავსეა ხალხით, მათი სახეები და თვალები, არ გასვნებს. ძნელია დაივიწყო
ყველას ტკივილი და მარტო შენი ეგოიზმი კვებო ბედნიერებით, რომელსაც იმსახურებ, მაგრამ
ვერ მიაღწევ.
ისე იკუმშები ნეკნები სხეულში გერჭობა, ხერხემალი რამის
გადატყდეს, ვერ ახერხებ დაიბრუნო საკუთარი სხეული. ვერ ახერხებ დაბრუნდე, თითქოს ორად
გაგხლიჩეს და ერთი ნაწილი მეორეს გარეშე კვდება. მაგრამ შენი მეორე ნაწილი სხვა სამყაროშია
და ვერასოდეს დაიბრუნებ. მოგიწევს მიეჩვი ნახევარ ცხოვრებას, რაც მალე გააკეთებ ამას
მით უკეთესი.
დრო შენებული კადრივით გადის, ლოდინი, იმის რასაც აზრი
არ აქვს საკუთარი თავის წამებაა. რატომ ნებდები ან რატომ იბრძვი, სად არის აზრი. სად
არის სიმშვიდე, სად არის ბედნიარება, სად არის პასუხი.
სამყარო მშვენიარია, შენც, მაგრამ უმრავი „მაგრამ“ დაგროვდა.
იმხელა მაგრამების უფსკრულია, ვერაფერი ამოავსებს. დროა ისუნთქო და იარსებო, ვერ დაივიწყო,
მაგრამ შეჩერდე. ეს ის ცხოვრება არ არის, ეს ის სამყარო არ არის, ეს ის პლანეტა არ
არის.
იქნებ სადმე სხვაგან.....
No comments:
Post a Comment