იმედი

 

არავინ მოგისმენს,

წესია ასეთი,

ჩვენ შეგვიძლია ვილაპრაკოთ ყველაფერ არანამდვილზე,

მაგრამ რაც ნამდვილია, 

იმის თქმა იკრძლება,

როგორც სამოთხის ბაღში აკრძალული ხილის ჭამა.

წესია ასეთი, 

მაგრამ არსებობს ევა,

რომლსაც უჭირს დაიჯეროს,

და არღვევს ყველა წესს და ნორმას.

და ყოველდღე იარაღს იმედით ტენის,

და ლულას პირში იდებს,

ვეღარ ითვლის, 

რამდენჯერ გაისროლა ფუჭი, 

იმედებით სავსე ვაზნები.

მაგრამ ყველა ჯერზე მკვდრეთით აღმდგარი,

ისევ ვერ ახეხებს დამორჩილდეს ერთ მარტივ წესს,

წესს, რომლიც გვასწავლის,

რომ ყველა იმედი ფუჭია,

და არავინ მოგისმენს.

ილაპარაკებენ ყველაფერ  არანამდვილზე, 

და თუ შემთხვევით,

რამე ნამდვილი წამოგცდება,

არ მოგისმენენ.

წესია ასეთი.