ადამიანი მარტო აზრი არ არის,

არ შეიძლება გიყვარდეს ადამიანების აზრები,

და გძულდეს ქმედები.

ძირითადად ასე ხდება,

ჩვენ ვამბობთ ერთს,

და ვაკეთებთ მეორეს

ამიტომ ასეც ხდება,

შეიძლება გიყვარდეს ადამიანის სიტყვები,

მაგრამ არ გიყვარდეს ადამიანი.

ადამიანი თუ მხოლოდ სიტყვა იქნებოდა,

აღსრულებას მოკლებული,

მე შენ მეყვარებოდი.

ადამიანი თუ სიტყვა იქნებოდა,

ქმედები გარეშე,

ამ შემთხვევაშიც მეყვარებოდი.

თუ სიტყვები საკმარისი იქნებოდა,

ჩვენ ერთმანეთი გვეყვარებოდა.

მხოლოდ სიტყვები თუ გვეყოფოდა,

ყოველგვარი ქმედებით დამტკიცების გარეშე,

თუ არ მოვთხოვდით ერთმანეთს საგმირო საქმეებს,

ერთგულებას,

მხარდაჭერა,

ლხინის და ჭირის გაზიარებას,

მაშინ ჩვენ ერთმანეთი უპირობოდ გვეყვარებოდა.

ვიქნებოდით უწონადო სუბსტანციები,

რომელთათვისაც დრო და სივრცე სულ ერთია.

და ვიქნებოდით სიტყვებად დახურდავებული,

გახუნებული გრძნობების გასაქარობად განწირული ჩრდილები.

თუ მეყვარებოდი,

მეყვარებოდა შენი აზრები,

მაგრამ აქ და ახლა,

როცა ქმდებებმა სიტყვები დუელში გამოწვიეს,

და სასიკვდილოდ დაჭრეს,

როგორ გავბედავ შეყვარებას,

მითუმეტეს შენსას?